4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر مسأله 1604 - اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره ومانند اينها به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وائمهء معصومين ( عليهم السلام ) عمدا خبري را به دروغ نسبت بدهد ، اگر چه فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند روزه ء أو باطل است ، ونسبت دادن به دروغ به ساير پيغمبران على نبينا وآله وعليهم السلام بنابر احتياط واجب روزه را باطل مى كند ، مگر اين كه آن نسبت برگردد به خداوند متعال كه در اين صورت روزه اش باطل است ، وهمچنين است نسبت دادن به دروغ به حضرت زهراء ( عليها السلام ) ، مگر اين كه آن نسبت برگردد به خداوند متعال وحضرت رسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وأئمة ( عليهم السلام ) ، كه در اين صورت روزه اش باطل است . مسأله 1605 - اگر بخواهد خبري را كه نمى داند راست يا دروغ است ودليلي بر اعتبار آن ندارد نقل نمايد ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا مثلا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد . مسأله 1606 - اگر خبري را به اعتقاد اين كه راست است به خدا يا پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) يا أئمة ( عليهم السلام ) نسبت بدهد ، وبعد بفهمد دروغ بوده ، روزه اش باطل نمى شود . مسأله 1607 - اگر بداند دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وأئمة ( عليهم السلام ) روزه را باطل مى كند وچيزى را كه مى داند دروغ است به آنان نسبت دهد وبعد بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، روزه اش باطل است ، وبنابر احتياط واجب بقيهء روز را امساك كند . مسأله 1608 - اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمدا به خدا وپيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وأئمة ( عليهم السلام ) نسبت دهد ، روزه اش باطل مى شود ، ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند ، روزه اش باطل نمى شود . مسأله 1609 - اگر از روزه دار بپرسند كه آيا پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ويا يكى از أئمة ( عليهم السلام ) چنين مطلبي فرموده اند ، وأو جايى كه در جواب بايد بگويد : نه ، عمدا بگويد : بلى ، يا جايى كه بايد بگويد : بلى ، عمدا بگويد : نه ، روزه اش باطل مى شود .